Chez Marcel.

 

Zolang woonde ik nog niet in dat middeleeuwse stadje in het voormalige eilanden-rijk, toen Marcel, een autochtoon weltschmerztiepje, die wat moeite had met mijn leven, omdat ik wel in vrouwen was en hij niet, in de plaatselijke alternatieven-kroeg een rijmpje aan de paal nagelde van het niveau:

 

Het leven is een pijpkaneel,

de wereld is rond,

etc.

 

Zeer romantisch.

 

Uit zelfgekozen kiesheid heb ik destijds de drang onderdrukt om zijn gerijm om te zetten in een vers, hetgeen natuurlijk niet zo moeilijk zou zijn geweest.

Maar wilde ik polemiek bedrijven, zoals mijn pappa, de dichter A. Marja? Neen!

Zonen van polemiekers, Dolfjes, en zonen van pruimenverziekers, Jantjes, kwamen aldus in de Hof van Alphen bijeen. Dat was heel Mooij. Dank u wel, vaders Arend Theodoor en Hiëronymus!

 

Toen ik, mijn verhaal hervattend, in plaats daarvan, daaronder, ter beantwoording, aan diezelfde paal nagelde:

 

Marcel, jij bent net een dichter,

ga ’s lekker schijten, dan word je ponden lichter.

 

was Marcel boos.

Kennelijk vatte hij het wèl op als polemisch danwel polemistisch.

Echt goed is het nooit meer gekomen tussen Marcel en Mij.

Maar ik mis hem ook maar matig. Eigenlijk Mooij Niet!

 

© : Dolf Mooij / Hellemooij 2008.

Gehele of gedeeltelijke overname is slechts toegstaan met de expliciete schriftelijke toestemming van Dolf Mooij. * dichter@hellemooij.nl

 

Plaats op Nu Jij

Trackback URL voor dit bericht: http://www.marja-dichter.nl/a-marja-zn/zoon-a-marja-dolf/dolf-marja-hoekje/chez-marcel/trackback/