In het jaar AD 1984 vertrok Koos voor een vacantie naar het eiland der duizend Goden : Bali

Verdiend had hij die vacantie zeer zeker, na jaren frieten te hebben gebakken in zijn snackbars.
Niet bepaald een intellectuele job, echter het geld was verdiend en de vacantie kon dus bekostigd worden.

De vacantie van Koos naar Bali had een onverwachte afloop, Koos kwam daar in kennis met Balinese konings dochter, tw. Anak Agung Sagung Raka Merthawati, en er onstond een wederzijdse liefde.

Er waren talloze familie vergaderingen nodig, alvorens Koos toestemming kreeg van de koning, om zijn dochter Raka naar Nederland te brengen, een zulke handeling was toendertijd op Bali nog niet gebruikelijk.

Hier bleek de inventiviteit van de Balinezen, Koos werd bestempeld als blauw bloed, en mocht uiteindelijk onder zeer stricte voorwaarden met zijn aanstaande bruid naar Nederland afreizen, alwaar hij vervolgens op 19 april 1985 op 36 jarige leeftijd in het huwelijk trad met zijn Prinses.

Dat Koos laat trouwde, lag niet helemaal aan hemzelf, het gemeentehuis had de huwelijksvoltrekking vastgesteld op 14:00 uur.

Door ambtenaren van de Burgerlijke Stand werd de naam van de Prinses gewijzigd naar:

Mevrouw Sagung Raka Merthawati Mooij , aangezien de Nederlandse wetgeving het voeren van koninklijke titels zoals “Anak Agung” schijnt te verbieden voor zij die niet Oranje Nassau heten.

Koos heeft het “frieten bakken” terzijde gestaan door zijn Prinses, nog een drietal jaren voortgezet, om vervolgens met zijn Prinses naar het thuisland te emigreren: Bali.

Aangezien Balinese Koningen het erfrecht uitsluitend toekennen aan hun mannelijke nakomelingen, hoefden Koos en zijn Prinses uit die hoek geen weelde te verwachten en om verder in de financiële behoeftes te voorzien, begon Koos een meubel fabriekje op Java, hetgeen al snel ontaarde in een heuse meubel fabriek, met computers enzo.

Koos produceerde in zijn fabriek kasten, tafels, stoelen, bureaus, merendeels gecopiëerde originele modellen, die in het verleden zeker een artistieke waarde hadden.

Al snel werd duidelijk dat men hier niet meer van een meubel fabriekje kon spreken…

Onlangs kwam Koos tot de verbazende ontdekking op het internet, dat Cees Buddingh al ruim voordien kastjes produceerde:

Quote:
Cees Buddingh beschrijft in zijn dagboeken hoe hij op het idee van de kastjes komt en van sommige kastjes beschrijft hij ook vrij precies het denk- en maakproces.
Einde Quote.

Buddingh was waarschijnlijk een meester in het schrijven van gedichtjes handelende over kastjes:

geen kastje

hé, dat lijkt wel een kastje,
wat daar op de grond staat, dacht ik,
een stoffig, grijsgroen kastje

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen kastje was,
maar een elastiekje, ineengekringeld
in de vorm van een kastje

Hé Cees, waren er toen nog geen brillen ??

Wordt mogelijk vervolgd…………..

Binnenkort meer meesterwerken van A. Marja’s zoon Koos

Productie statistieken:
180,000 Artistieke Kasten
60,000 Artistieke Bureau’s
3,000,000 Artistieke Stoelen
500,000 Artistieke Tafels

Eigenlijk best wel veel………

Plaats op Nu Jij

Trackback URL voor dit bericht: http://www.marja-dichter.nl/a-marja-zn/a-marja-zoon-koos/zoon-a-marja-koos-wordt-meubel-fabrikant/trackback/