De welstand van een dichter (A. Marja)

vergeet vooral niet
puckje’s stofzuiger op crediet
voor haar verjaardag
het werd een slag
wie in de komende jaren
de afbetaling moest vergaren

het zij mij om het even
ik ben nog steeds in leven

dat we droog brood vraten
omdat zij geen geld bezaten
op het brood ging dan wel vers
maar dat was sterrekers

waar zijn zij allen gebleven
het puckje, wim, de vader
waar zijn zij allen heengegaan
en soms denk ik wel even
waren zij mij ooit wat nader
in hun vervlogen bestaan

schuren zijn gescheurd
marjo is vergaan
waneer is het mijn beurt
om ook daarheen te gaan

uit respect voor onze naasten
hebben wij hun voor laten gaan
en zijn wij de laatsen
die nog voor hun graf staan

marja, wim en puckje
koos en lotgenoten
zijn het einde van een stukje
dat is afgesloten

nooit heb ik leren huilen
rouwen is mij onbekend
doden zullen nooit ontwaken
en blijven zich verschuilen
aan dat andere verre end
zo blijf ik mij vermaken

het heeft mij ooit verwonderd
waarom zij mij hebben bedonderd
zij niet voort gingen met leven
maar het hebben opgegeven

twee zijn er nog in leven
dat duurt ook nog maar even
en als die het opgeven
valt er niets meer te beleven

op en top ben ik een joker
dat kwam uit marja’s koker
mijn grappen niet waarderen
zal mij toch niet bezeren

voorgedragen uit de ongepubliceerde werken van K. Marja (1948-heden)
categories: marja dichter schrijver dood doodgoed vrouw weg ga dood
tags: huilen, frustraties, marja, a. marja, nader tot god, nochtans een christen, botten die liggen te verrotten

[ Koos Mooij is de oudste (nog in leven zijnde) zoon van dichter A. Marja ]

Plaats op Nu Jij

Trackback URL voor dit bericht: http://www.marja-dichter.nl/a-marja-zn/a-marja-zoon-koos/koos-marja-hoekje/trackback/